Τοπόλια σημαίνει το δέντρο Λεύκα στα σλάβικα (εποχής Νικ. Φωκά), ή όπως πιστεύουν πολλοί τόπος ελιάς στα ελληνικά. Το χωριό ερημώνει καθημερινά και καλό θα ήταν οι μετοικήσαντες τοπολιανοί να το επισκέπτονται όποτε μπορούν, να χρησιμοποιούν την αγορά του, τα καφενεία του, τις ταβέρνες του, ώστε να διατηρηθεί κάποια κίνηση. Να οδοιπορούν στο εκπληκτικό φαράγγι του, στην Αγια Σοφιά και τους Αγιους Πάντες κάνοντας συγχρόνως και αερόβια άσκηση.
Στον ως άνω στόχο θα πρέπει να συνδράμουν και οι λιγοστοί εναπομείναντες κάτοικοι ώστε ν' αποφευφχθεί η ερήμωση του παραδοσιακού αυτού τόπου και η αλλίωση του πληθυσμού του.
Εγώ, παρ'ότι δεν είμαι τοπολιανός αγαπώ το χωριό και πηγαίνω όποτε μου δίνεται η ευκαιρία.
Η γυναίκα μου βέβαια φανατική λάτρης του τόπου της αφήνει συχνάτην άνεση της Αθήνας για να βρεθεί στην αγαπημένη της Χαλέπα.

Αφτο το Σαββατοκυριακο ημουν στα Τοπολια όπου ειναι το χωριο του πατέρα μου .

Εχω μεινει αναυδη με τα υπεροχα πετρινα σπιτια που εχουν γινει, που καποτε φοβοσουν να περασεις μηπως και πεσουν επανω σου απο την εγκατάληψη.



Ενοιωσα τρομερη υπερηφανεια που εχει αρχισει να ζωντανευει σιγα σιγά ξανα, γιατι ειναι ενα χωριο πραγματικα ομορφο με ενα επιβλητικο φαράγγη και πολυ ζεστους ανθρωπους, με μινι μαρκετ , καφενεια, ταβερνα, φουρνο και καλο σημειο για διαμονη προς διαφορες κατυθυνεις.



Ευχομαι και το πανωχωρι να αρχισει να ζωντανευει σιγα σιγα και να γεμισει ξανα με τις χαρουμενες φωνες των παιδιων.