Lodging list in Φορτέτσα

Η Φορτέτσα κυριαρχεί στο Ρέθυμνο και φημίζεται ως το μεγαλύτερο βενετσιάνικο κάστρο που χτίστηκε ποτέ. Είχε σχεδιαστεί έτσι ώστε να μπορεί να προσφέρει καταφύγιο σε ολόκληρο τον πληθυσμό και περιλαμβάνει στρατώνες, μία εκκλησία, ένα νοσοκομείο και αποθήκες.

Οι Βενετοί έκτισαν τη Φορτέτσα σε μια μεταβατική περίοδο για τις στρατιωτικές κατασκευές. Το δέκατο πέμπτο αιώνα άρχισαν να χρησιμοποιούνται για τις στρατιωτικές δραστηριότητες κανόνια και μπαρούτι, γεγονός που προκάλεσε το σχεδιασμό κάστρων που να αντέχουν τέτοιου είδους επιθέσεις. Οι Βενετοί στο Ρέθυμνο δεν είχαν αρκετούς πόρους για να ολοκληρώσουν τη Φορτέτσα σύμφωνα με τη νέα φόρμουλα για τις αμυντικές κατασκευές. Επέτρεψαν στα σπίτια της πόλης να είναι κοντά στα τείχη χωρίς να αφήνουν χώρο για τάφρο, γεγονός που μαζί με άλλους συντελεστές, όπως η επιδημία χολέρας στο κάστρο, βοήθησαν στην εύκολη νίκη των Τούρκων εισβολέων το 1645.

Η κεντρική πύλη βρίσκεται ανάμεσα στους προμαχώνες του Αγίου Λουκά και του Αγίου Νικολάου που ήταν οι προστάτες της. Υπάρχει ένα τούνελ που περνάει ανάμεσα στα τείχη, αρκετά ψηλό για να επιτρέπει την κίνηση των στρατιωτών, των βαγονιών και των πυροβόλων.

Η αποθήκη των πυροβόλων είναι το πρώτο κτίριο που συναντάτε δεξιά καθώς μπαίνετε. Το κάτω πάτωμα χρησιμοποιόταν για να αποθηκεύουν τα κανόνια ενώ ο ελαφρύς οπλισμός φυλασσόταν στο δεύτερο πάτωμα. Οι επίπεδες στέγες των κτιρίων βοηθούσαν στη συγκομιδή νερού, το οποίο στη συνέχεια φυλασσόταν σε δεξαμενές. Εδώ βρίσκονται και δείγματα υδραγωγείου.

Υπήρχαν αρκετές δεξαμενές στο κάστρο. Οι επίπεδες οροφές μάζευαν το νερό που κατέβαινε με σωλήνες στις δεξαμενές. Ένα από τα καλύτερα παραδείγματα αυτής της τεχνικής συναντάται στον προμαχώνα του Αγίου Ηλία, ο οποίος βρίσκεται στο νοτιοανατολικό σημείο του κάστρου στα αριστερά της πυριτιδαποθήκης. Το δωμάτιο είναι ανοικτό και είναι μια από τις πιο ενδιαφέρουσες απόψεις του κάστρου.

Υπάρχουν μερικά ερωτηματικά για το αν αυτό ήταν το αρχηγείο του επισκόπου γιατί κάποια ερείπια δεν ταιριάζουν με καμιά περιγραφή του επισκοπικού παλατιού.

Μετά από μια τουρκική επίθεση καταστράφηκε ο καθεδρικός ναός της πόλης και οι Βενετοί αποφάσισαν να χτίσουν ένα καινούριο μέσα στη Φορτέτσα. Οι Τούρκοι τον μετέτρεψαν σε τζαμί μετά την κατάληψη του Ρεθύμνου και το ονόμασαν έτσι από το όνομα του Σουλτάνου. Το μιχράμπ (θέση του ιερέα που έχει κατεύθυνση προς τη Μέκκα) βρίσκεται στον ανατολικό τοίχο.

Το αρχικό κτίριο ήταν πολύ μεγάλο, δεν έχει απομείνει όμως σχεδόν τίποτα απ' αυτό.

Δύο ή τρεις αποθήκες έχουν διατηρηθεί. Οι Βενετοί τις έκτισαν σε απομονωμένα σημεία μέσα στο κάστρο, σε σημεία που τα τείχη ήταν ενισχυμένα για να αντιστέκονται στα βόλια των κανονιών ενώ υπάρχουν τρύπες εξαερισμού, έτσι ώστε να διατηρείται η πυρίτιδα στεγνή.

Σώζεται η μία οικία, όπου κατοικούσε ο ένας από τους δύο συμβούλους, ο ρόλος των οποίων ήταν να ελέγχουν τους κατοίκους του Ρεθύμνου. Υπάρχουν ευρήματα από ένα τουρκικό μπάνιο στην πάνω νοτιοδυτική γωνία.

Οι Βενετοί έχτιζαν τις αποθήκες, υπόγειες και μη, στο βόρειο τοίχο για να είναι ασφαλείς από επιθέσεις. Παρατηρήστε τις οπές εξαερισμού στους τοίχους. Ο δρόμος για την Πύλη βρίσκεται ανάμεσα σ' αυτά τα δωμάτια.

Οι αρχαιολόγοι γνωρίζουν ελάχιστα γι΄ αυτά τα κτίρια. Το προπέτασμα τσιμέντου στην ανατολική πλευρά χρονολογείται από το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και οδηγεί στο δωμάτιο όπου φυλακίστηκαν οι κρητικοί αγωνιστές της αντίστασης που εκτελέστηκαν από τους Ναζί.

Οι κάτοχοι αυτών των σπιτιών ήταν φτωχοί, γι΄ αυτό και η κατασκευή των σπιτιών ήταν κακή, με συνέπεια να έχουν σωθεί ελάχιστα ερείπια απ' αυτά.